De Recensies Verder

Recensie Zij aan Zij, nr. 4 – 2014

In Verder lezen we over het leven van Tes die na het overlijden van haar geliefde Marijn probeert de draad weer op te pakken. Langzaamaan beseft ze hoe beschermd ze was in haar relatie met Marijn en hoe gemakkelijk ze de touwtjes uit handen heeft gegeven. Ze moet opnieuw leren om op haar eigen benen te staan en dat valt niet mee. Verder is een knap geschreven boek, je voelt het verdriet van Tes dwars door de pagina’s heen. Ook haar verwarring is goed voelbaar maar de schrijfstijl verliest geen moment aan helderheid. Het verhaal van Tes wordt soms onderbroken door dagboekfragmenten van Marijn die Tes dan leest. Hoewel dit af en toe voelt als een onwelkome onderbreking werkt het vaak wel verhelderend. Van Ewijk weet haar personages goed neer te zetten en ze echt tot leven te wekken. Nergens worden ze zwart-wit, je kunt van elke personage zowel de sympathieke als de minder sympathieke kanten zien. Dit maakt ze levensecht en herkenbaar. In de flaptekst wordt het boek een pageturner genoemd en dat is niet meer dan terecht. Als je eenmaal bent begonnen met lezen is dit boek lastig weg te leggen. Je wilt als lezer weten hoe het verder gaat met Tes en gunt haar niets minder dan ‘lang en gelukkig’.

Door: Marlieke Bender

Recensie Roze Huis-çavaria Antwerpen, mei 2014

Als de partner overlijdt waar je jaren lief en leed mee deelde, wat doe je dan als achtergebleven partner? Met deze vraag wordt het hoofdpersonage uit Verder, Tes, geconfronteerd als haar partner, de veel oudere Marijn overlijdt. Na zeventien jaar relatie blijft Tes alleen achter. Marijn beschermde haar, was haar gids, een moederfiguur, haar alles. Na twee jaar rouwen schudt Tes’ beste vriendin Judith haar wakker: ga verder met je leven, vind je draai terug maar vooral : zoek jezelf en ben deze persoon ook.

Geen gemakkelijke opdracht voor Tes. Marijn deed alles voor haar, nam beslissingen, … Aarzelend stapt Tes terug de wereld in. Ze leert andere vrouwen kennen. Vrouwen die ongekende hartstocht in Tes losmaken, haar terug doen opleven op allerlei vlakken, zowel seksueel als toekomstgericht. Wat wil ik, wie ben ik en was ik die persoon tijdens mijn relatie met Marijn wel, is de vraag die Tes zich doorheen het verhaal zich afvraagt. Een proces van vallen en opstaan, rennend in de wereld maar tegelijk ook terug kruipend in de ‘veilige’ herinnering aan Marijn.

Verder is niet alleen het verhaal van Tes’ verwerking. Het gaat tevens over Tes’ ouders (twee mensen die ze gaandeweg veel beter leert kennen dan voorheen), haar vriendschap met haar trouwe steun en toeverlaat Judith, het verhaal van de andere vrouwen in haar leven, … Verhalen die zich niet opdringen maar goed verweven worden in Tes’ verhaal. Waarbij Tes beseft dat deze verhalen, tevens haar verhaal zijn en haar helpen om te vinden wie ze is en verder te kijken dan alleen haar eigen verdriet en terug mee te doen in haar omgeving. Opmerkelijk hierbij is dat Tes aan het begin van Verder het dagboek van Marijn vindt.

Op geregelde tijdstippen in het boek leest Tes in dit verslag en krijgen we een wisselwerking tussen de twee vrouwen. Een wisselwerking die voor mij als lezer niet altijd zo gemakkelijk om te volgen was, vooral omdat Isabelle van Ewijk, dit gegeven al vroeg in het verhaal opvoert. Maar het daagde me uit om verder te lezen en uiteindelijk te hunkeren naar hoe het verhaal van Marijn een goede aanvulling vormt in Tes’ zoektocht.

Net zoals in Verpand schrijft Isabelle van Ewijk met een glasheldere en vlotte pen in eerste persoon en in de tegenwoordige tijd. Dit staat de lezer toe om dicht bij Tes te blijven, haar angsten, twijfels en vreugdes mee te voelen en te leven. Isabelle slaagt er bijzonder goed in om spanning op te bouwen en ons te blijven boeien van begin tot einde. Het boek wordt hierdoor een echte pageturner en sleurt de lezer mee tot het uit is.

Door: Caroline Elskens

VERDER – Recensie Amarant, mei 2014

We maken kennis met de hoofdpersoon Tes op het moment dat haar geliefde Marijn net is overleden. Zeventien jaar hadden ze een relatie. Daarvoor had Marijn een relatie met de moeder van Tes. Het verhaal gaat uiteraard over rouw maar ook over opnieuw durven liefhebben. Je leert Tes kennen in de twee jaar na de dood van Marijn. Tes heeft veelvuldig contact met haar beste vriendin Judith die haar enige houvast is en Tes regelmatig een spiegel voorhoudt. In het verleden had Tes weinig contact met haar vader, in een poging dit contact te herstellen zoekt Tes hem op in Frankrijk. Net als ze elkaar wat beter leren kennen, sterft ook haar vader. Opnieuw een zwaar verlies. Toch is het hoofdthema, rouw, zo gebracht dat het niet zwaarmoedig wordt.

Op de computer van Marijn vindt Tes een manuscript voor een autobiografische roman. Ze heeft moeite dit manuscript te lezen, vind het een inbreuk op Marijns privacy maar kan het toch niet zo maar verwijderen. Terwijl ze het eigenlijk niet wil, leest ze toch wat Marijn geschreven heeft. Gaandeweg leert ze Marijn met andere ogen te zien. Ze beseft dat ze te beschermd is geweest en de leiding te gemakzuchtig uit handen heeft gegeven. Dat wil ze in de toekomst niet meer, ze kiest voor een ander leven, een leven waarin ze alleen nog zichzelf wil zijn. Daarbij rolt Tes van de ene in de andere relatie tot ze opnieuw iemand tegenkomt waar ze echt om geeft.

Er komen nogal wat thema’s voorbij maar het is vooral een boek dat aangeeft dat de weg na het verlies van een dierbaar iemand niet gemakkelijk is maar ondanks het verdriet ook mooi, spannend en verrassend kan zijn. Ik kon het boek haast niet wegleggen maar bleef toch een beetje onbevredigd achter. Geen happy end, een open einde zelfs. Het kan niet anders of er komt een vervolg op dit boek. En daar kijk ik nu al naar uit.

Door: Adriënne Nijssen

Recensie Verder: pakkende pageturner die in je hoofd kruipt

Zizo Online – april 2014

Twee jaar na haar overweldigende debuut ‘Verpand’ brengt Isabelle van Ewijk haar tweede roman uit. ‘Verder’ vertelt het verhaal van Tes, een vrouw die na het verlies van haar partner de draad langzaamaan weer moet oppikken. Een breekbare thematiek die Isabelle Van Ewijk wonderlijk vlot en aangenaam benadert.

De opbouw van het verhaal pakt je als lezer bij de kraag, en zuigt je moeiteloos op in de leefwereld van het hoofdpersonage, alsof je zelf ook een van de personages wordt. Isabelle van Ewijk maakt van ‘Verder’ een emotioneel en spannend verhaal, zonder dat het een kleffe In Memoriam wordt. Geen woord te veel of te weinig. Niet te melig of te plat, wel gevat, spannend, emotioneel en hier en daar stevig humoristisch.

Verhaal met laagjes

‘Verder’ vertelt dan ook niet zomaar iemands rouwproces, maar is eerder een kroniek van verschillende in elkaar gevlochten verhaallijnen. Enerzijds is er Tes’ verwerkingsproces, maar evengoed de diepgewortelde vriendschap met Judith, de antwoorden op Tes’ familievraagstuk die zich langzaam maar zeker manifesteren,… In dat opzicht heeft het boek veel weg van ‘Verpand’, waarin de hoofdpersonage ook te maken krijgt met een aantal simultane verhaallijnen en in zekere zin een vergelijkbaar groeiproces doormaakt, zeker wat het familiestuk betreft.

Aanvankelijk vond ik sommige wendingen in het verhaal soms wat vergezocht, maar op de een of de andere manier geeft de schrijfster zo vlotjes een draai aan het geheel dat je blijft lezen, en blijft lezen, en blijft lezen. Haar schrijfstijl is niet alleen aangenaam vlot, Isabelle van Ewijk beschikt ook nog eens over het talent een meesterlijke spanningsboog op te bouwen. Vanaf het allerbegin tot de laatste pagina zit je geboeid te lezen. Dat is prachtig, want net zoals het hoofdpersonage hunkert naar opnieuw te kunnen leven, hunker je als lezer naar wat er komen zal.

Niet nadenken, wel genieten

Neen, het verhaal is misschien niet op elk moment volledig realistisch, maar probeer daar niet over na te denken, en laat je volledig opzuigen in het verhaal. Als dat je lukt, leg je ‘Verder’ gegarandeerd pas weer neer wanneer ie helemaal uit is.

Door: Annelies Leysen